Veel vragen, maar niet altijd een antwoord

Veel vragen, maar niet altijd een antwoord
Gepost door Dierenarts Nina om 00:00, februari 5 2010.

Zo nu en dan krijg je een patient op tafel, waarbij er een hoop aan de hand is, maar waar je met alle kennis bij elkaar de touwtjes niet aan elkaar kan knopen. Zo nu en dan gebeurd dat en daar slaap je dan een paar nachten slecht van, omdat je midden in de nacht wat nieuws bedenkt en dat wil opzoeken voor je het vergeet. Soms kom je op die manier er dan uit en geeft het een hoop bevrediging dat je gerichter kan gaan behandelen. Soms kom je er echter niet uit en dan ga je symptomatisch behandelen in de hoop dat dit voldoende ondersteund of je bedenkt een meest logische therapie.

Zo was dit ook bij Oliver. Oliver is een kat en werd bij ons aangeboden met een toenemende verselchtering van zijn reflexen. Kort gezegd hij was verlamd aan zijn voorhand en kon niet heel veel meer met zijn achterhand. Nu is dit al het meest vreemde van het verhaal, want hoe ik ook geprobeerd heb om te bedenken wat het beste in dit beeld kon passen. Overal waar ik op terecht kwam gaf achter meer verschijnselen dan voor. Uiteindelijk zijn we ook bij Oliver gaan behandelen voor een algemeen neurologisch probleem en ondersteuning. Dat wil zeggen infuzen, opwarmen, ondersteunen met plasssen en poepen en prednison om de eventuele zwelling in de zenuwen te verminderen en vitamine preparaten om de zenuwen te ondersteunen in het herstel.

Hoe slecht het er ook uitzag voor Oliver, hij knapte erg snel van de therapie op en kon 2 dagen later al weer een beetje zelf lopen.

Nu ben ik altijd hartstikke blij als een dier super opknapt, maar soms blijf je wel denken: wat was het nou…???

In de meeste gevallen stuur je zo’n patient dan door, maar in dit geval wilde de eigenaren graag dat wij het eerst zelf gingen proberen en dat geeft dan toch ook een stukje voldoening.