Bobbie mist een balletje (testikel)

testikel in de buik (monocryptorch) Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Afgelopen vrijdag was Bobbie bij mij in het Dierenziekenhuis voor een castratie. Bobbie is een kater van 7 maanden oud en een prachtige Britse Korthaar. Voordat dieren onder narcose gaan wordt elk dier altijd nauwkeurig onderzocht op dingen die de narcose gevaarlijk kunnen maken (zoals een hart of longprobleem). In het geval van een castratie wordt er ook altijd gevoeld of de beide testikels (balletjes) in de balzak zitten. In het geval van Bobbie viel hier iets bijzonders op; er zat maar 1 testikel in de balzak. Dit noemen we monocryptorch. Bij een dier wat helemaal geen ingedaalde testikels heeft noemen we het cryptorch.

Nog in de buik van Mama worden de testikels oorspronkelijk op dezelfde plek als eierstokken van een poes (of teef of vrouw: dat werkt allemaal hetzelfde) aangelegd; net achter de nieren. Bij testikels worden deze dan met een bandje aangetrokken via het lieskanaal naar de balzak. Het is normaal dat dit voor 6 weken leeftijd compleet is en dat de testikels in de balzak zijn ingedaald. Heel soms zijn de testikels vertraagd omdat bijvoorbeeld het bandje niet helemaal zijn werk doet, of omdat de testikels in de buik of lieskanaal ergens achter blijven hangen. Voor 6 maanden leeftijd horen echter de balletjes allebei in de balzak te zitten.

Er wordt vaak gevraagd of het niet mogelijk is dat een dier ook echt maar 1 balletje heeft, of zelfs geen. Bij geen testikels kun je nog aan een foutje denken in de vorm van verkeerde uitwendige geslachtsorganen zoals bij een hermafrodiet. Echter bij al 1 ingedaalde testikel is dit extreem zeldzaam en zijn de artikelen hierover bijna niet te vinden.

Nog een leuk weetje: bij een ongecastreerde kater zitten er weerhaakjes aan de penis zodra de kat testosteron is gaan produceren. Hieraan is dus altijd te controleren of er nog testikels aanwezig zijn. Bij een gecastreerde kater verdwijnen deze weerhaakjes. Heel soms krijgen we katten aangeboden die ook maar 1 ingedaalde testikel hadden en waarvan de dierenarts alleen deze heeft verwijderd. Het dier blijft dan testosteron produceren met de binnenbal en met de weerhaakjes is dit makkelijk te bewijzen.

penis ongecastreerde kater

Terug naar Bobbie! Bij Bobbie was een geen testikel in het lieskanaal voelbaar en dus de castratie anders dan anders. Bij ons in de praktijk hebben we gelukkig de mogelijkheid tot laparoscopie. Dat scheelt heel veel ten opzichte van vroeger toen we nog de hele buik moesten open maken om ergens tussen de nier en het lieskanaal de testikel te zoeken. Tegenwoordig maken we eerst 1 klein gaatje net achter het borstbeen om een camera in de buik te laten kijken. Dan zien we eigenlijk direct de testikel liggen, in dit geval net naast de blaas.

testikel in de buik (monocryptorch)

 

Met een tweede opening kunnen we met een tang de testikel oppakken en losbranden van de bloedvaten, zaadstreng en bandje richting de balzak.. Vervolgens kan de testikel naar buiten gehaald worden. Niet te vergeten had Bobbie ook nog een normaal ingedaald balletje en deze is op de gebruikelijke manier met een snede over de balzak verwijderd.

Het fijne is dat op deze manier met de laparoscopie het herstel alsnog erg snel is. 2 dagen later was Bobbie weer volledig de oude, behalve dan dat hij gecastreerd was 😉

 

Getagd met , , , , , , , , , , , ,

Baarmoederontsteking bij de hond

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Vandaag weer een heftig spoedgeval binnen gekregen. Deze hond verloor al ruim 4 weken bloederige uitvloeiing uit de vagina. De eigenaren dachten eerst dat de loopsheid gewoon erg lang bleef aanhouden, maar toen de hond ook wel heel veel ging drinken en plassen leek er meer aan de hand. Het bleek een hevige baarmoederontsteking te zijn.

De hond was erg veel afgevallen in korte tijd, maar had toch een hele dikke buik gekregen. Al snel bleek tijdens het onderzoek dat de hond een enorme baarmoederontsteking had (pyometra). De twee baarmoederhoornen waren zelfs zonder echo met het bevoelen van de buik individueel te identificeren. Normaal gesproken hoort de baarmoeder van een hond absoluut niet voelbaar te zijn.

De operatie

Na een pre-anesthetisch bloedonderzoek om te kijken of de nierfunctie o.a. nog goed was (dit kan namelijk snel slecht worden met een grote ontsteking in het lichaam), hebben we de hond veilig onder narcose kunnen brengen. De hond heeft ene infuus in gekregen om de afvalstoffen sneller uit het lichaam te spoelen en we hebben daarna z.s.m. de baarmoeder en eierstokken uit de buik van de hond verwijderd.

baarmoeder ontsteking hond pyometra

Het was een baarmoeder die letterlijk op knappen stond. Na de operatie bleek de baarmoeder 2,7 kilo te wegen en dat is vrijwel 100% pussig materiaal. Op de foto zijn de 2 baarmoederhoornen duidelijk te zien. Een zwangere baarmoeder zou ongeveer dezelfde omvang hebben gehad.

baarmoederontsteking hond

Gelukkig is de operatie goed verlopen en kon de hond een paar uur later weer naar huis.

Preventie

Dit is één van de redenen om een hond (die geen nestjes zou hoeven krijgen) preventief te steriliseren. Dierenarts Nina  voert dit o.a. met een kijkoperatie uit, hierbij is het herstel supersnel en kunnen we een hoop gevaren zoals baarmoederonsteking voorkomen

Getagd met , , , ,

Dikke lippen van Tom

eosinofiel granuloom lip kat Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Vorige week kwam Tom (een kater van 6 jaar) bij mij op consult. Zijn baasjes was opgevallen dat zijn aangezicht wat veranderd was en hij wat dikke lippen leek te hebben. Hij at verder goed en leek niet echt ziek.

Inderdaad had Tom erg dikke lippen voor een kat. Toen ik echter de onderzijde van de lippen bekeek werd de oorzaak vrij snel duidelijk. Er waren flinke zweren gevormd van het slijmvlies van de binnenzijde van de bovenlippen met daarbij veel zwelling door de ontstekingsreactie. In de rest van de bek waren geen afwijkingen.

eosinofiel granuloom lip kat

Dit is een typisch voorbeeld van het eosinofiel granuloom complex op de lippen van een kat. Het is een ontstekingsreactie die meestal veroorzaakt wordt door een achterliggende allergie zoals een voedingsallergie, een contactallergie of een allergie voor dingen in de lucht (atopie: bijv pollen/grassen enz).

Het kan zich uiten op de lippen, maar vaak ook als plekken in de bek (bijvoorbeeld tegen het gehemelte of op de tong) en soms ook op de huid als knalrode verheven plekken.

Het mooiste is om de achterliggende oorzaak te achterhalen zodat geen medicatie nodig is om de ontstekingsreactie te onderdrukken. Vaak beginnen we dan ook met bijvoorbeeld de voerschaaltjes te veranderen als deze bijvoorbeeld van metaal zijn naar porselein. Ook worden dieren op een hypoallergeen dieet gezet. Dit zou dan binnen 6 weken verbetering moeten geven. Als dit niet het geval is, kom je meestal toch op medicatie terecht. Voor de korte termijn is dit meestal prednison wat altijd snel veel verbetering geeft, maar soms lang kan duren voor het geheel weg is. Als een dier langere termijn op medicatie moet blijven, omdat de klachten te snel terug komen, dan is prednison een minder fijne keuze wegens de bijwerkingen op de lange termijn en kiezen we vaak voor ciclosporines.

Tom was gisteren op controle nadat hij 1 week op de prednison had gestaan en was al een heel stuk verbeterd. Helaas had eerdere uitsluiting van een voedingsallergie bij hem geen effect gehad. Nabehandeling was nog wel nodig voor Tom, maar er zat verbetering in.

Getagd met , , , , ,

Top 10 van vreemde dingen in dieren

lampjes en speldenkussen in een maag van een hond Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Nu we het einde van het jaar naderen zien we overal de top 10 (of meer) van voorbij komen. Ook in het leven van een dierenarts zijn er heel wat top 10’s op te stellen. In dit geval een top 10 van de vreemde dingen die uit dieren gehaald zijn in het Dierenziekenhuis Almere. (alle dieren maken het overigens goed, dus achteraf mag je hier gelukkig opgelucht over ademhalen). Maar wat blijven het toch rare dieren. Hopelijk geeft dit wat meer informatie over dat het niet vanzelfsprekend mag zijn dat dieren geen dingen eten die niet eetbaar zijn.

  • Bij mij kwam de eigenaar van een 10 maanden oude labrador (labradors staan wel een beetje berucht om het eten van vreemde dingen helaas, dus dit ras komt relatief wat vaak voor in deze top 10). De hond is normaal heel actief en levendig, maar sinds vannacht hevig aan het braken. Sterker nog het is een soort raket die afgevuurd wordt tijdens het braken, zoals de eigenaar het omschrijft. Tijdens het klinisch onderzoek wordt niets bijzonders gevonden, maar voor de zekerheid toch maar röntgenfoto’s van de buik gemaakt. Hier is een zeer afwijkend beeld zichtbaar.
We zien een röntgenfoto in zijligging van de hond. Opvallend is de zeer vergrote maag rechts op de foto net achter de ribben. het zwarte is allemaal gas in de maag.

We zien een röntgenfoto in zijligging van de hond. Opvallend is de zeer vergrote maag rechts op de foto net achter de ribben. het zwarte is allemaal gas in de maag.

Hierop hebben we een echo van de buik gemaakt om de oorzaak te achterhalen. Hierop werd het vermoeden van een vreemd voorwerp bevestigd. Een ronde structuur lag ter hoogte van de maaguitgang.

Operatief hebben we het voorwerp verwijderd en de hond maakt het weer goed gelukkig.

stuiterbal verwijderd uit de maag van de hond

Stuiterbal uit de maag van de hond

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Soms ook wat gĂȘnante dingen. Een eigenaar komt met haar kat bij me en zegt me dat de kat zojuist iets vreemds naast het bed opgegeten heeft. Er wordt wat om de feiten heen gedraaid, maar uiteindelijk werd het duidelijk wat het voorwerp was: een gebruikt condoom. Tja dat kan wel problemen in de kattendarm geven. Dus gelukkig was de eigenaar gekomen en hebben de kat succesvol het condoom kunnen laten uitbraken.
  • Opnieuw een labrador! een mevrouw komt met spoed naar de praktijk, omdat ze zojuist toen ze even niet keek de hond haar speldenkussen naar binnen heeft zien werken: met spelden en al. Snel een rontegnfoto gemaakt om zeker te weten wat er ingeslikt is. Mw geeft aan dat de spelden stevig in het kussen zaten gedrukt en niet zomaar los zouden komen. Een wonderlijke röntgenfoto volgt echter.
    lampjes en speldenkussen in een maag van een hond

    Inderdaad blijkt het speldenkussen met 2 zichtbare naalden (1 kromme en 1 rechte) links onderin de maag te zitten. Eer blijkt echter ook nog een halogeenlampje en een langer steeklampje in de maag te zitten.

    Inderdaad zitten er 2 naalden (waarschijnlijk nog in het speldenkussen, want deze was ook goed voelbaar in de maag) in (1 kromme en 1 rechte). echter er zit ook nog een halogeenlampje en een langere rechte structuur in de maag. Het blijkt dat de hond gisteren in de garage had gespeeld toen meneer daar aan het klussen aan de auto was. Meneer had wel een paar lege kartonnen doosjes gevonden van autolampjes, maar daar niet verder bij nagedacht. Gevonden! We hebben de hond laten braken (voor bescherming van de naalden met veel watten ingepakt) en alles is eruit gekomen behalve het kleine lampje. Omdat het een grote hond is, hebben we hem enkele dagen gelaxeerd en vervolgens een controle foto gemaakt: daarop was het lampje verdwenen.

 

  • Appeltje! Ook de dieren van de dierenarts zijn niet altijd even voorbeeldig. Appel is mijn eigen katje en toen zij 9 weken oud was dacht ze dat het wel leuk zou zijn om mijn volle doosje oordopjes (net nieuw, dus ik wist dat er nog 6 dopjes in zaten) op de grond te gooien en vervolgens de oordopjes op te eten. Overigens had ik niet meteen door dat de kat de boosdoener was. Dus toen ik ontdekte ’s ochtends dat het doosje leeg op de grond lag, heb ik eerst Bram de franse bulldog beschuldigd en hem een injectie gegeven om te gaan braken. Daar appel na de operatie oordopjeszaten echter geen oordoppen in… (ook zielig achteraf). Vervolgens een echo van de maag van Appel gemaakt: ja hoor: een aantal structuren in de maag die wel erg veel op mij oordoppen leken. Ik heb geprobeerd ook met een injectie Appel te laten braken, maar daar kwamen de oordoppen niet uit. nadeel van schuimrubber is namelijk dat het uitzet en in zo’n klein maagje past het dan niet meer om de heenweg weer terug te nemen. Ik heb Appel toen dus moeten opereren en de 6 doppen uit haar maag moeten halen. een risico-operatie, maar gelukkig goed afgelopen.
  • mergpijp onderkaak hond

    Een uitgelikte mergpijp om de onderkaak van een hond geschoten.

    Gelukkig niet altijd ingeslikte voorwerpen, maar daarom niet minder vervelend. De beruchte mergpijpen die tijdens het leeglikken om de onderkaak heen schieten zien we gemiddeld wel 3-5 x per jaar. Door de paniek van de hond moeten we deze dan meestal onder sedatie brengen en vervolgens de mergpijp los slijpen om deze te verwijderen. De onderkaak is namelijk meestal gaan zwellen door de beknelling, dus kan deze niet meer normaal eraf.  (P.S. wederom een labrador…)

 

 

 

 

 

  • Sokken/Kousen enz. Erg gevaarlijke dingen. Zeer regelmatig moeten we dieren laten braken die sokken of kousen of panty’s oid gegeten hebben. Als het gezien is dan kunnen we het dier laten braken, zo niet kan het veel serieuzere vormen aannemen. Sokken/kousen zijn namelijk rekbaar en vaak blijft er een prop in de maaguitgang hangen, terwijl de rest door de darmen wordt meegevoerd. Omdat het nog door de maag wordt tegengehouden geeft de sok eerst een verstopping, maar erger nog vaak gaat het door de darmwand heen snijden. Uiteraard als dat stadium aangebroken is, is er soms geen redden meer aan. Dingen met lichaamsgeuren zijn erg aantrekkelijk voor met name honden, dus berg sokken en kousen altijd goed op.
  • Sommige katten hebben een wel heel vreemde eetlust. Meestal zijn katten overigens vrij kieskeurige eters, maar sommigen snappen die regel niet helemaal. Zo ook opnieuw een kattenvriend. Deze kat was al enkele dagen niet lekker en veel aan het braken: eigenlijk bleef er geen eten in en werd hij steeds slomer. Hij wilde overigens wel eten, maar braakte het steeds weer uit. Het klinisch beeld en de röntgenfoto’s wezen in de richting van een obstructie van de darmen. Tijdens de buikoperatie werd inderdaad een obstructie gevonden in de dunne darm. Dit bleek een rode rubberen dop van een kinder schietpijltje te zijn achteraf.
  • Tennisballen: nog zo’n berucht ding. Tennisballen zijn op zich redelijk veilig tenzij de hond de bal stuk bijt en
    tennisbal in darmen hond

    Bij de pijl ziet u een stuk tennisbal in de darmen van de hond zitten.

    delen inslikt. Dan wordt het snel gevaarlijk. De randen zijn namelijk best scherp en het touw wat aan de bal zit kan gaan snijden in de darmen. Voor je het weet is er een perforatie van de darmen en kan het dier zelfs overlijden. Als de hond dus ballen stuk bijt, dan maar geen tennisballen meer geven.

 

 

 

 

  • Vele katten zijn deze al voorgegaan. Zodra het gras begint te groeien, krijgen heel veel katten de neiging om het gras lekker op te eten. Gras wekt echter vaak braken op. Soms neemt zo’n grasspriet op de terugweg dan de grasspriet in keel van een katverkeerde afslag en wil via de neus naar buiten in plaats van de mond. Hierdoor loopt de grasspriet vast achter het zachte gehemelte in de keel/neus. Door de weerhaakjes aan het gras, kan dit echter niet meer terug en zit dus vast. Het lichaam maakt hier een afweerreactie tegen, waardoor de keel heel geirriteerd raakt en de kat gaat kokhalzen/hoesten/slikken/slecht eten enz. Uiteindelijk moeten wij de kat vaak helpen door onder narcose de grasspriet te verwijderen uit de keel.

 

  • En dan hebben we nog de honden die gewoon alles eten. Ook hier een jonge hond, maar als afsluiting geen Labrador maar Rottweiler. De hond was al 2 dagen niet lekker, wat slechter eten en nu steeds vaker aan het braken. Inmiddels wilde hij niet meer eten en bleef braken. Klinisch onderzoek gecombineerd met de rontgenfoto’s liet een duidelijk vreemd voorwerp in de dunne darm zien.
    vreemd voorwerp in darmen hond

    In het midden van de buik is een vreemde witte structuur zichtbaar.

    Uit deze hond werd operatief een halve rubberen benchmat, 2 sokken, een string van mevrouw en nog wat losse touwtjes gehaald. Tja dan is denk ik toch muilkorven wel de beste optie tot de hond wat ouder is.

 

 

 

 

Tot zover de top 10 (er waren er overigens nog vele malen meer). Hopelijk in 2016 een heel stuk minder, maar mocht het nodig zijn kunt u altijd contact opnemen met de dierenartsen van het Dierenziekenhuis Almere. Liever vele malen voor niets dan 1 keer te laat. En let extra op tijdens de feestmaand met al het extra kinderspeelgoed wat rondslingert. Voor vele dieren is dit een aantrekkelijke prooi.

Getagd met , , , , , , , , ,

Kat met suikerziekte

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Maak kennis met Bastiaan. Bastiaan is Ă©Ă©n van onze adoptiekatten geweest in het Dierenziekenhuis Almere. Bastiaan kwam bij ons toen hij ernstig vermagerd was. Voorheen was het een heerlijke grote rode gecastreerde kater van 5 jaar, maar toen hij in de praktijk werd aangeboden woog hij nog maar 3,6 kilo. Een gemiddeld kattengewicht is 4,5 kilo en Bastiaan was daarbij ook nog eens redelijk groot.

Bastiaan was er slecht aan toe toen hij binnenkwam: hij was heel erg slap, kon nauwelijks op de poten staan en kon zijn kopje niet optillen. Uit het verhaal van de eigenaar bleek dat Bastiaan al een langere tijd heel veel aan het drinken en plassen was en extreem veel at, maar desondanks toch veel afviel. De laatste dagen wilde hij echter niets meer eten.
suikerziekte kat diabetes

Algemeen onderzoek liet zien dat Bastiaan erg uitgedroogd was, zoals zichtbaar op de foto stond zijn vacht ook erg uit en was hij behoorlijk mager. Hij had niet de kracht om zijn kopje omhoog te tillen om bijvoorbeeld omhoog te kijken. Ook had hij een vrij chemische lucht om zich heen zoals van aceton.

Er ontstonden een aantal vermoedens en op basis van zijn ziekteverschijnselen en het klinisch onderzoek, waarvoor bloedonderzoek nodig was om onderscheid te maken tussen verschillende ziektes. Dit was tevens het moment waarop de oude eigenaar van Bastiaan afstand tekende van de kat, omdat hij anders ingeslapen moest worden. Heel soms kunnen we zo dieren een eerlijke tweede kans geven.

Hieronder staan de uitslagen van het bloedonderzoek. Opvallend is met name dat zijn glucose (suikerwaarde) in het bloed ruim 25mmol/L was. Tevens was zichtbaar dat zijn kalium gehalte in het bloed extreem laag was. Kalium is belangrijk voor de spierwerking en dit was dus ook de reden waarom Bastiaan zijn kopje niet goed kon optillen, aangezien de rug/nekspieren hier gewoon te slap voor waren op dat moment. Ook waren de galzuren (bilirubine) in het bloed licht verhoogd, maar dit was waarschijnlijk ten gevolge van het hevige afvallen.

Bloeduitslag Bastiaan
test uitslag eenheid opmerking
albumine 32 g/L —|—–x—-|—
22 – 40 g/L
alkalisch fosfatase 22 U/L —|x———|—
14 – 111 U/L
GPT/ALT 116 U/L —|——–x-|—
12 – 130 U/L
amylase 608 U/L —|-x——–|—
500 – 1500 U/L
UREA 8.1 mmol/L —|—x——|—
5.7 – 12.9 mmol/L
Ca 2.19 mmol/L —|–x——-|—
1.95 – 2.83 mmol/L
cholesterol 8.57 mmol/L —|———-|x–
1.68 – 5.81 mmol/L
creatinine 94 ”mol/L —|-x——–|—
71 – 212 ”mol/L
gamma-GT 1 U/L —|———-x—
0 – 1 U/L
globuline 55 g/L —|———-|x–
28 – 51 g/L
glucose 25.07 mmol/L —|———-|-x-
4.11 – 8.84 mmol/L
LIPA 364 U/L —|–x——-|—
100 – 1400 U/L
PHOS 0.9 mmol/L –x|———-|—
1 – 2.42 mmol/L
totaal bilirubine 19 ”mol/L —|———-|x–
0 – 15 ”mol/L
totaal eiwit 87 g/L —|———x|—
57 – 89 g/L
Na 145 mmol/L –x|———-|—
150 – 165 mmol/L
K 1.9 mmol/L x–|———-|—
3.5 – 5.8 mmol/L
Cl 107 mmol/L –x|———-|—
112 – 129 mmol/L

Op basis van dit bloedonderzoek is een sterke verdenking van suikerziekte (diabetes mellitus) ontstaan. Om dit echter met zekerheid te kunnen zeggen moeten we ook weten dat het suikergehalte niet eenmalig heel hoog in het bloed is, bijvoorbeeld ten gevolge van stress (nu was deze waarde daar wel erg hoog voor, maar het kan wel een oorzaak zijn). Hiervoor hebben we de fructosamines bepaald in het bloed. Fructosamines zijn meer de lange termijn suikers en als het glucose gehalte in het bloed langdurig hoog geweest is zoals bij suikerziekte dan zijn deze ook verhoogd. Dit bleek ook inderdaad bij Bastiaan het geval.

fructosamine 583 ”mol/L —|———-|-x-
191 – 349 ”mol/L

Omdat Bastiaan er erg slecht aan toe was, wilden we ook weten wat er zich in zijn urine afspeelde. Daar zat erg veel suiker in. Normaal hoort er in urine geen suiker te zitten, maar als de nierdrempel wordt overschreden wordt er vanuit het bloed ook glucose naar de urine weggelekt. Glucose in de urine is echter niet bewijzend voor suikerziekte, want dit kan soms ook door nierproblemen of lokaal in de blaas worden geproduceerd door bacteriën. Buiten veel suiker zaten er ook heel veel ketonen in de urine. Ketonen vormen als het suikergehalte te lang te hoog is geweest in het bloed: acteon is een van de ketonen. Ketonen zijn heel erg giftig in het bloed en deze situatie verdient dan ook directe behandeling, anders zou Bastiaan kunnen overlijden.

We hebben daarop Bastiaan aan een intensief infuus aangesloten om in eerste instantie zijn vochtbalans te herstellen en zijn zouten weer in balans te krijgen. Als een dier er zo slecht aan toe is, is het heel belangrijk om de metingen van zouten en suiker meerdere keren per dag te herhalen. Door het infuus spoelden ook wat van die gifstoffen makkelijker het lichaam uit.

In de loop van de dag was de Kalium genormaliseerd met het infuus en dit bleven we dan ook strict controleren. Een te laag kalium moet namelijk eerst gecorrigeerd worden voordat er insuline toegediend kan worden. Toen de kalium dus normaal was zijn we begonnen met het toedienen van insuline. Suikerziekte betekent namelijk dat het lichaam te weinig of zelfs geen insuline (meer) produceert door een fout/ziekte van de alvleesklier/pancreas. We zijn bij Bastiaan wegens de hoge suikerwaarde begonnen met 1,5 eenheid insuline. Hierop reageerde hij al heel vlot met het lager worden van de suiker in het bloed.

Insuline (caninsulin) is op dit moment het enige middel wat goed bij katten (en honden) werkt met suikerziekte. er zijn vele experimenten gaande met verschillende middelen van mensen die minder vaak gegeven hoeve te worden, maar deze geven een te onbetrouwbaar verloop van de suiker over de dag. Dus op dit moment behandelen we altijd katten met 2 x per dag insuline met 12 uur tussentijd. Dit betekent dus ook een serieuze inbreuk op het privéleven, want een keer onverwacht uit eten zonder dat iemand anders de insuline kan injecteren is er niet bij.

Uiteindelijk is Bastiaan na enkele dagen in de opname gestabiliseerd gekregen op 2 eenheden insuline 2 x daags. Bovendien zijn we hem een speciaal koolhydraat arm voer gaan geven (m/d Hill’s), waardoor hij ook relatief minder insuline nodig heeft. Wij zetten iedere kat met suikerziekte op dit speciale voer, vanwege het feit dat we daar makkelijker en betrouwbaardere controle mee bereiken.

De oorzaken van suikerziekte van de kat zijn heel divers: overgewicht is de belangrijkste, daarnaast speelt koolhydraat rijke voeding een rol, soms primaire ziektes van de alvleesklier zoals pancreatitis (ontsteking) en soms wat zeldzamere achterliggende ziektes van bijvoorbeeld de hypofyse of bijnieren.

Bij overgewicht is de kans heel reëel dat de kat nog van de suikerziekte af kan komen. Door het dier geleidelijk aan af te laten vallen op het m/d dieet, hebben sommige dieren in de loop van de opvolgende maanden steeds minder insuline nodig, totdat de suikerwaardes laag blijven zonder insuline. Deze dieren moeten dan overigens nog wel op het speciale dieet blijven, omdat bij suikerrijke diëten het suikergehalte alsnog kan oplopen.

Meestal blijft een dier echter aan de insuline vast zitten, zo ook bij Bastiaan. Bastiaan deed het de eerste weken heel erg goed op de 2 eenheden insuline. Na elke 3 dagen controle konden we dit afbouwen naar elke 2 weken. Plots begon Bastiaan echter weer meer om eten te vragen en meer te plassen.

Dit is een kritiek moment in de behandeling van de suikerziekte. Bij diverse metingen op de praktijk bleek zijn suikergehalte weer erg hoog te zijn op zijn bedoelde laagste punt van de dag: meestal rond de 19 mmol/L (we willen rond de 5-6). Omdat de symptomen leken te passen bij opnieuw een te hoog suikergehalte, hebben we de dosering verhoogd naar 2,5 eenheid. daarop leek het 2 dagen beter te gaan, waarna de gedragingen weer terug kwamen. We hebben hierop besloten de nieuwe baasjes van Bastiaan thuis een glucose dagcurve te laten maken. Hierdoor zien we beter wat er de gehele dag gebeurt met het suikergehalte en missen we de stress van het naar de praktijk vervoerd worden. Het prikken bij katten van de suikerwaarde gaat vaak erg makkelijk en wij adviseren altijd een achterpootje te gebruiken.

Zo zag de dagcurve van Bastiaan thuis eruit.

8.00 uur: 23,2 eten en insuline

10.00 uur: 24.1

12.00 uur: 23.7

14.00 uur: 19.2

15.00 uur: 17.3

16.30 uur: 20.4

18.15 uur: 6.4

18.45 uur: 19.4

20.00 uur: 26.0 eten en insuline

Normaal is het laagste punt bij katten 4-5 uur na het geven van de insuline. In dit geval bereikte hij zijn laagste punt om 18.15 u. We werden hier heel veel wijzer uit. Bastiaan had namelijk het Somogyi effect. Dit houdt in dat als een dier een hypo (een te laag suikergehalte) in het bloed heeft gehad, het lichaam soms een hele heftige tegenreactie laat zien. Door alle adrenaline onder andere die hierdoor vrijkomt stijgt het suikergehalte extreem door en soms kan dit zelfs een paar dagen ertoe lijden dat het lichaam helemaal niet reageert op de insuline (resistentie). Hierdoor heeft het dier ook exact dezelfde symptomen als voor de behandeling: namelijk de symptomen van suikerziekte.

suikerziekte diabetes dagcurve kat

De kritieke actie die hierop genomen dient te worden is dat de hoeveelheid insuline gehalveerd dient te worden: voor Bastiaan dus naar 1,5 eenheid. Je ziet dat het dus heel belangrijk is om je af te vragen bij een eenmalige hoge suikerwaarde of dit komt doordat het dier te weinig insuline krijgt of dat hij juist te veel krijgt en een somogyi effect laat zien.

Bastiaan liet op 1,5 eenheid een hele mooie curve zien een week later en was van zijn symptomen af.

8.00u: 16.3, eten en insuline

10.15u: 10.2

12.00u: 3,5

12.30u: 3,0

13.10u: 5,2

14.30u: 7.2

16.30u: 10,3

18.15u: 11,8

20.00u: 15,3, eten en insuline

 

Wat nog wel opvallend was, is dat Bastiaan vrij veel honger leek te hebben rond het middag uur en dat hij bovendien wat slomer was dan de rets van de dag. Dit zijn symptomen van een hypo en we zien ook in het bloed dat de suikerwaarde nog een beetje te laag is rond het laagste punt, maar dat hij geen somogyi effect meer laat zien.

We hebben hierop de insuline verlaagd naar 1 eenheid en hier deed Bastiaan het heel goed op. Waarschijnlijk is zijn alvleesklier dus toch nog wat insuline zelf gaan produceren sinds de start van de behandeling, waardoor we minder insuline hoefden toe te dienen.

Toekomstige controles blijven voor Bastiaan kritiek, want de insuline hoeveelheid kan af en toe subtiel bijgesteld moeten worden. Ook bij infecties kan de suikerziekte soms heel erg ontregelt worden, dus het is belangrijk bij ziekte van een kat met suikerziekte altijd snel bij de dierenarts langs te gaan.

Helaas zijn we Bastiaan inmiddels wegens verhuizing uit het oog verloren, maar we hopen dat het nog steeds goed met hem gaat.

Meer info over suikerziekte bij de kat, neem contact op met het Dierenziekenhuis Almere of kijk op het forum van suikerkatten.


Getagd met , , , , , , , , , , , ,

De ongezonde rashond

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Naar aanleiding van de uitzending van Radar van 24-11-2014 geeft Dierenarts Nina ook graag haar mening over het huidige ongezonde fokbeleid van rashonden, maar ook raskatten.

In de uitzending wordt met name de rashond Franse Bulldog als voorbeeld gebruikt. Bij de Franse (overigens ook de meeste andere Bulldogs) spelen grote medische problemen in de luchtwegen, skelet, huid en nog vele andere problemen zoals ongezonde geboorteproblemen.
Al vele jaren vragen wij ons af waar we nu eigenlijk mee bezig zijn in het huidige fokbeleid. Het is altijd erg opvallend dat ten tijde van een populair ras van dat moment (zoals nu de rashonden Bulldogs en Chihuahua’s, maar enkele jaren terug bijvoorbeeld de Cavalier King Charles Spaniel) de ongezonde kenmerken steeds extremer voorkomen. Neem bijvoorbeeld de Chihuahua op dit moment: vrijwel allemaal hebben ze een open fontanel, wisselen ze niet zelf alle tandjes, hebben ze voor een groot deel een kniepees die niet op de normale plek (patellaluxatie) ligt en vaak geopereerd moet worden enz.

Buiten het feit dat we als dierenartsen hard bezig blijven om deze dieren te “repareren” zodat ze een prettig leven kunnen leiden. Is het toch niet verkeerd om even stil te staan bij zo’n moment.

De redenen dat deze problemen namelijk zijn ontstaan is dat wij als mens extreme eisen stellen aan het uiterlijk van dieren.

Sinds wanneer geloven wij niet meer in de uitspraak: het gaat om het innerlijk en niet om het uiterlijk???

Uitgangspunt zou moeten zijn dat een dier zich vooral lekker voelt en zich gezond door het leven kan bewegen. Het is niet verkeerd om te selecteren om subtiele uiterlijke kenmerken. Tenslotte kiest niet iedereen voor een hond van een gemiddelde grootte van 25-30 kilo met een wildkleur vacht. Dat is dan ook niet per definitie verkeerd ons inziens.

Zelf heb ik een Franse Bulldog Bram.Dierenarts Nina met Bram

Een prachtig ventje die op ons pad terecht is gekomen toen hij 9 maanden oud was en vanwege zijn problemen naar het asiel gebracht zou worden. Zelf zei ik altijd dat ik nooit voor een Bulldog zou kiezen. Ik sta gewoon niet achter de ongezonde raskenmerken. Nu ik er echter zelf Ă©Ă©n heb, merk je dat het karakter van dit ras ook wel heel bijzonder is: het zijn de clowns onder de honden. Ik heb zo’n lol met die jongen. Gelukkig heeft Bram niet heel veel last van zijn lichamelijke beperkingen: ik loop bijvoorbeeld marathons met deze Franse Bulldog, maar dat is daarmee dan ook een uitzondering. Desalniettemin heeft ook Bram behoorlijke handicappen: hij is doof geboren, heeft een voedingsallergie, heeft samengeknepen neusvleugels en daardoor een zeer kleine toegang van de neus en heeft bolle ogen en daardoor vaak beschadigingen. De diepere luchtwegen van de keel, zoals die bij het overgrote deel van de bulldogs ook is aangetast, valt bij hem gelukkig mee.

Zo bewust als wij bezig zijn met onszelf gezond voort te planten: iedereen hoopt tenslotte een gezond kind te krijgen als deze wens er is. Zo ongezond zijn we met de voortplanting van onze dieren bezig.

Laten we toch met zijn allen besluiten dit een einde toe te roepen, door iedere pup die vanaf nu wordt gefokt of gekocht wordt een stukje gezonder te krijgen. Daarmee hoeven we niet af te stappen van de rashonden als chihuahua’s, franse bulldogs, engelse bulldogs, king charles spaniels, maar ook raskatten als perzische katten e.d. Daar zijn ze veel te leuk voor, maar laten we wel zorgen dat we weer terug gaan naar het concept van het vooral gezonde huisdier!!!! Dus de teacup-chihuahua of de hond met extreem bolle kop of extreem korte neus is daarbij niet meer acceptabel.

Onze eisen aan uiterlijk zijn de oorzaak!

Door onze strenge eisen aan het uiterlijk van onze huisdieren zijn deze problemen in de afgelopen 10tallen jaren ontstaan. Doordat we steeds meer zijn gaan selecteren op uiterlijke kenmerken (in vele gevallen steeds extremer) van de rashond. Hierdoor is extreem veel inteelt in de rashonden gaan ontstaan en daardoor nog vele ongewenste problemen extra ontstaan, buiten alle extreme uiterlijke kenmerken. Ons inziens kan dit nooit in 10 jaar opgelost zijn, maar als we nu beginnen af te stappen van de smalle fok basissen van vele rashonden (door vers bloed in de rassen toe te voegen) en gaan selecteren op zowel shows, maar ook bij het kopen van een pup op gezondere kenmerken, dan maken we al een grote stap! Natuurlijk zullen de meeste stamboomdieren hier een grote stap voor moeten maken, want tot nu toe mag er juist absoluut niet een hond zonder stamboom toegevoegd worden aan het bloed (tenzij hier een hele goede reden voor is, bijvoorbeeld bij een heel klein ras). Fokkers krijgen dan namelijk geen stamboom voor de verkregen pups in veel gevallen. Vraag die wij ons dan zouden moeten stellen: is een stamboom zoveel waard, dat we liever een dier met beperkingen krijgen in plaats van een stap naar een gezonder dier te maken. En de allergrootste stap die je als toekomstig diereigenaar kan maken is door streng te selecteren op gezonde kenmerken bij een goede fokker (en dit betekent lang niet altijd een stamboomfokker)!



Getagd met , , , , ,

Vergiftiging door luchtverfrisser bij de kat

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Vorige week werd bij het Dierenziekenhuis Almere Joy binnengebracht. Joy is een kleine britse korthaar dame die verder in goede gezondheid verkeerde. Ze was echter vanuit het niets hevig gaan speekselen en wilde niets meer eten. Ook andere katten in huis hadden in meer of mindere mate last van dezelfde symptomen.

Bij onderzoek leek Joy in eerste instantie een ontsteking in de bek te hebben: er kwam namelijk wat pus vrij en ze stonk enorm uit de bek. Toen het echter de volgende dag nog niet beter ging na ondersteuning met antibiotica en ontstekingsremmers werd duidelijk wat er aan de hand was. Er was zich in de tussentijd namelijk een aantal flinke zweren (ulceraties) op de tong gaan vormen en mogelijk ook in de slokdarm of maag. Daarmee was een duidelijke verdenking op een vergiftiging.

ulceraties tong

Er was niets bekend wat Joy vreemd of giftig gegeten kon hebben, maar na uitvoerig uitvragen bleek dat de eigenaresse onlangs een nieuwe luchtverfrisser in huis had gehaald. Deze gaf regelmatig een spray in de lucht in de huiskamer. Waarschijnlijk is de spray op de vacht van de katten terecht gekomen en zijn ze dit schoon gaan poetsen. Na navraag bij het vergfitigingencentrum bleek dit inderdaad de oorzaak te kunnen zijn.

Eerst hebben we uitgesloten dat er geen orgaanschade had plaats gevonden door middel van bloedonderzoek. Gelukkig functioneerden lever en nieren nog goed en waren er geen grote ontstekingsprocessen in het lichaam aan de gang. Daarop zijn we Joy gaan ondersteunen: we hebben een neus voedingssonde aangelegd omdat likken en ook slikken te veel zeer deed. Hierdoor konden we haar dan voeren en ook de medicijnen geven.

voedingssonde kat

Het heeft even geduurd (welgeteld een ruime week) voordat Joy weer zelf aan het eten ging, maar daarna ging het gelukkig ook snel beter.



Getagd met , , , , ,

Spoedoperatie: blaasstenen

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Aan het eind van een hectische dag, werd er een teckel in het Dierenziekenhuis Almere binnengebracht. De teckel bleek al langer plasproblemen te hebben en was al bij een andere dierenarts geweest. Vandaag ging het diertje echter snel achteruit en bleef maar persen op de urine en plast daarbij vers bloed uit.

Tijdens het lichamelijk onderzoek door dierenarts Elles en Nina werd al snel duidelijker dat we hier niet te maken hadden met een simpele blaasontsteking. De dierenartsen voelden namelijk alsof er knikkers tegen elkaar knarsten in het blaasgebied. Het hondje was hier ook erg gevoelig op. Het urineonderzoek liet overduidelijk een hevige blaasontsteking zien.

 

Gelukkig kon Dierenarts Nina direct een echo van de blaas maken, waarbij het overduidelijk was wat het probleem was. Er zaten namelijk meerdere grote stenen in de blaas. Gelukkig zagen de nieren er beiden nog prachtig uit.

 

Blaasstenen zijn het gevolg van het samenklonteren van blaasgruis en blaasgruis ontstaat bij honden vaak door een urineweginfectie en de gevoeligheid van de hond. Een urineweginfectie in een vroeg stadium kan vaak gewoon met ontstekingsremmers en antibiotica worden opgelost. (opvallend feitje is overigens dat blaasgruis bij katten zeer zeldzaam door bacteriën wordt veroorzaakt, maar vrijwel altijd door voeding en gevoeligheid van de kat. Een kat geven we dus ook zelden of nooit antibiotica.)

blaassteen echo

Niet gek dat het hondje hier zo’n pijn aan had. EĂ©n van de stenen zat zelfs in de urinebuis klem.

We hebben daarop besloten om direct tot operatie over te gaan. Deze situatie kan namelijk heel snel verslechteren waardoor de urinewegen blijvende schade of soms zelfs onherstelbare schade oplopen en het dier bovendien onnodig veel pijn ervaart.

 

Tijdens de operatie werd de situatie pas echt duidelijk. Er zaten maar liefst 5 stenen (4 driehoekige stenen en 1 hele grote welke in de plasbuis klem zat). Via een gaatje in de blaas hebben we alle stenen naar buiten kunnen halen. Zorgvuldig hebben we nog gecontroleerd of er geen steen verderop in de plasbuis klem zat, maar dit was gelukkig niet het geval. Daarna is de blaas en de buikwand en huid weer gesloten.

blaasstenen

1 van de stenen is opgestuurd voor analyse, waaruit bleek dat het struviet betrof: een veelvoorkomende steen ten gevolge van urineweginfecties. tevens hebben we een kweek van de urine ingestuurd om zeker te weten dat we het juiste antibioticum zouden geven. Er bleek sprake te zijn van een e.coli besmetting en gelukkig was deze bacterie gevoelig voor het huidige antibioticum. Vanaf nu dus aansterken maar voor deze dibbes en geen pijn meer met plassen. We gaan toekomstige stenen voorkomen door middel van speciaal voer en goed opletten bij tekenen van blaasontsteking: zodat we deze tijdig kunnen behandelen.

 


Getagd met , , , ,

Een gebroken poot bij een konijn

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Nu ik het zo terug lees, heb ik het de laatste paar keren wel erg vaak over konijnen. Maar ook dit keer is er weer een konijn wat een verhaal waardig is. Dit konijntje was ’s middags gevonden met een slap hangend een pijnlijk voorpootje. Het konijn had 5 weken terug net een nestje gehad. gelukkig zijn konijntjes vrij snel met voor zichzelf zorgen, dus daar had ze niet veel omkijken meer naar.

Tijdens het consult bleek dat het konijn een gebroken middenarm had: beide botten in de arm waren geheel door.

gebroken poot konijn

Bij een hond of kat zou een operatie de mooiste optie zijn, omdat beide botdelen niet meer stabiel op elkaar stonden. Bij een konijn is dit echter zo fragiel, dat we hebben besloten de poot te zetten en te spalken met een gipsspalk.

Onder een roesje hebben we de poot weer opgerekt, zodat we de botten weer zo recht mogelijk op elkaar konden krijgen. Daarna hebben we een gipsspalk aangelegd (in een mooie roze kleur).

konijn gipsspalk

Nu maar genezen… Helemaal gelukkig wordt ze er niet van, maar gelukkig leren dieren hier heel snel goed mee omgaan.

Abces bij een stoer konijn

Dagboek van Dierenarts Nina - Dierenarts Nina

Ik heb het al eens eerder gehad over het verschil tussen prooidieren en roofdieren. Echter het grote verschil in dit verhaal is dat een prooidier pas laat merken dat deze ziek is als deze vaak al heel ernstig ziek is. In dit verhaal heb ik het over Toetie. Toetie is een heel erg stoer konijn waar we nu na maanden behandelen eindelijk het einde in zicht krijgen.

Koorts door onbekende oorzaak

Toetie kwam enkele maanden geleden bij ons op consult, omdat ze niet lekker was. Ze liep wat mank en bleek hele hoge koorts te hebben. De koorts leek echter onverklaarbaar, omdat er in het verdere onderzoek geen bijzonderheden werden gevonden. De mankheid leek op dat moment dan ook meer stijfheid als gevolg van de hoge koorts. Met intensieve zorg, antibiotica en koortsverlagers is Toetie toen met haar lieve baasje weer naar huis gegaan. Toetie leek aanvankelijk goed te reageren, maar stortte de volgende dag toch weer volledig in. Om haar beter te ondersteunen met medicatie en dwangvoeren hebben we Toetie toen opgenomen. Tijdens de opname werd duidelijk dat Toetie een zwelling in haar rechter oksel ontwikkelde. Op deze zwelling zat een kleine korst en waarschijnlijk was de oorspronkelijke wond dan ook de oorzaak van de problemen. Bij aanprikken van de bult kwam er nog nauwelijks ontstekingsvloeistof uit, maar omdat ontstekingen bij konijnen nogal heftig kunnen zijn, hebben we toch de holte opengemaakt en grondig gespoeld.

Hiermee leek het heel erg goed te gaan en kon Toetie na een paar dagen weer naar huis. Ze voelde zich heel goed en at enorm veel. Bij de controles om de dag bleek echter op een gegeven moment dat er onder de korst toch een enorm abces aan het vormen was. Bovendien bleef Toetie maar afvallen ondanks het goede eten. Bij het verwijderen van de korst bleek het echter allemaal wat ernstiger onderhuids te zijn. We hebben daarop Toetie onder narcose gebracht om alles goed in beeld te brengen.

Abces goed wegkrijgen: pootje amputeren

Aan Toetie zelf was niets te merken, maar van binnen bleek het een slagveld. Er was geen spierweefsel meer over in de poot. het abces liep heel ver onder het schouderblad door en ook vanuit de nek helemaal naar de buik toe. Omdat er van de poot al niet veel meer over leek en bovendien het van levensbelang was om het abces helemaal te kunnen uitruimen hebben we in overleg met de eigenaar besloten tot een agressieve tactiek. We hebben besloten om haar pootje te amputeren om goed bij het gehele abces te kunnen komen. Pas op het moment dat de poot weg was, was ook pas duidelijk hoe heftig het van binnen was.

amputatie poot konijn

Toetie na de OK

Voor een konijn was dit natuurlijk een enorm zware beproeving. Zowel het ernstig ziek zijn van tevoren als de langdurige en zware operatie. Toetie is echter echt de bikkel van de praktijk, want ging weer aan het eten en liet het spoelen en zalven van de wond zonder problemen toe. Ook de shirts en kragen die zij langdurig om heeft gemoeten waren geen probleem.

eten na behandeling abces konijn

Weer aan het eten na de operatie

Tweede terugslag

Toen het na 2 weken weer de goede kant op ging en alles stabiel leek, is het konijn weer naar huis gegaan. Echter het herstel van dit konijn was nog lang niet over. Want al deze tijd bleef er af en toe dikke pus uit de wond komen. De eigenaar van Toetie heeft ook nieuwe grenzen leren kennen, want zij moest leren om antibiotica injecties toe te dienen. Uiteindelijk moesten de hechtingen er echter toch uit en leek het rampzalig uit te pakken. Er zat namelijk weer heel veel pus onder de huid en de wond barstte geheel open. We keken letterlijk direct tegen haar ribben aan. Toetie dacht daar echter anders over en bleef als een bikkel doorgaan. Met honingzalf en antibiotica en ontstekingsremmers ging de wond plots enorm goed genezen uit zichzelf en werd geheel rustig.

Controle

Toetie is inmiddels weer goed aangekomen in gewicht en kan eindelijk haar shirt uit. Binnenkort de laatste controle en dan heeft ze iedereen toch versteld doen staan over wat een konijn aan kan. Toetie is pas 2 jaar oud dus kan nog hopelijk een hele tijd door met haar 3 pootjes. Overigens heeft ze hier zelf geen problemen mee, want ze weet nog prima uit de handen van de dierenarts te blijven als ik haar wil vangen.

hersteld konijn van ernstig abces

Toetie bij laatste controle

 


Getagd met , , , ,
Top